نژاد هاي اردك
منشا این نژاد، کشور چین است و اولین بار در سال ۱۸۷۳ به عنوان یک نژاد مشخص معرفی شدهاست. در حال حاضر بیشتر مزارع پرورش اردک گوشتی در آمریکا از این نژاد استفاده میکنند. وزن اردک نر بالغ در حدود ۴ تا ۵/۴ کیلوگرم و اردک ماده بالغ ۶/۳ تا ۴ کیلوگرم است.
این نژاد تخمگذار خوبی نیز هست به طوری که سالیانه بین ۱۵۰ تا ۱۸۰ عدد تخم میگذارد و وزن هر یک عدد تخم آن در حدود ۸۵ گرم بوده ورنگ پوسته آن سفید کرمی و یا سبز فام است. این نژاد دارای بدنی کشیده و سینهای پهن بوده و رنگ آن سفید کرمی،رنگ پوست آن زرد و رنگ منقار و پاها پرتقالی است.
وجه تمایز اردک نر از ماده، وجود دو پر کوچک تابیده در منتهاالیه دم است. امتداد بدن از شانه به طرف پشت، شیب دار بوده ودر حقیقت قسمت انتهایی بدن و دم نزدیک زمین قرار گرفتهاست. این طرز ساختمان بدن و همچنین طرز راه رفتن، پرنده را شبیه به پنگوئنها میسازد. طرز ساختمان بدن سبب شدهاست که حیوان نتواند به آسانی بر روی زمین جفتگیری کند از این رو برای جفتگیری باید به آب برود.
بهترین سن برای عرضه در بازار سن ۸ تا ۱۲ هفتگی است و در این سن وزن اردک بین ۲ تا ۳ کیلوگرم خواهد بود، و پس از آن بتدریج از کیفیت گوشت کاسته میشود. این نژاد آرام بوده و شرایط محیطی را به خوبی تحمل میکند و در مقایسه با سایر نژادها از بال کوچکتری برخوردار است و زیباتر به نظر میرسد.اردک ماده آن علاقه چندانی به خوابیدن بر روی تخم ندارد.
نژاد روئن Rouen
منشا این نژاد شهر روئن درایالت نرماندی فرانسهاست که نام نژاد نیز از نام آن گرفته شدهاست. این نژاد تا حدودی شبیه نژاد پکین است. این نژاد در اصل از نژاد اردک وحشی مالارد منشعب شده واردک نر آن دارای بال وپرهای زیبای آبی وسبز وسیاه است ودر لابلای آن خطوطی سفید قرار دارند. وزن اردک نر در حدود ۵/۴ کیلوگرم و وزن اردک ماده ۴ کیلو گرم است. از نظر رنگ، نر و ماده در این نژاد اختلاف دارند و رنگ نرها زیباتر از رنگ مادهها میباشد. جثه نرها نیز از جثه مادهها بزرگ تر است.رنگ اردک ماده سفید وقهوهای روشن است. پاها و منقار به رنگ پرتقالی و پوست به رنگ زرد است. اردک ماده آن علاقه چندانی به خوابیدن بر روی تخم ندارد. ماده اردکها سالیانه ۸۰ عدد تخم میگذارند که رنگ پوسته تخم خاکستری آبی فام تا سبز میباشد. گوشت شان بسیار لذیذ وخوش خوراک است.
نژاد ایلسبوری Aylesbury
اردکی تنبل و سنگین وزن از اردکهای نژاد گوشتی است که منشا آن دره ایلسبوری در حومه ي شهر لندن در انگلیس است، وزن اردک نر آن در حدود ۵/۴ کیلوگرم و وزن اردک ماده در حدود ۴ کیلوگرم است. این نژاد برای تولید گوشت مناسب است. اردک ایلسبوری منقاری بلند، راست و به رنگ سفید صورتی فام، و پاهای پرتقالی رنگ دارد و بر خلاف رنگ پوست سایر نژادهای اردک که معمولاً زرد است رنگ پوست اردک ایلسبوری سفید است. میزان تولید تخم آن سالیانه در حدود یکصد عدد تخم است.
نژاد آنکونا Ancona
این اردک جزو نژادهای گوشتی است و معمولاً جوجههای آن به رنگ شکلاتی و سفید و اردکهای بالغ به رنگ سیاه و سفید اند. سر و گردن وسینه معمولاً به رنگ سفید و باقی اجزای بدن به رنگ سیاه است.
نژاد خالدار استرالیایی Australian Spotted
این نژاد در سال ۱۹۲۰ میلادی در آمریکا بوجود آمد و در سال ۱۹۲۸ برای اولین بار به نمایش گذاشته شد، این نژاد از تلاقی نژادهای مالارد، دم دراز و کال و برخی نژادهای خالدار از گلههای اردک وحشی استرالیایی بوجود آمد. اندازه جثه این اردکها حد واسطی بین گونه ي مالارد نوک دراز و گونه ي کال نوک کوتاه میباشد. وزن اردک نر آن یک کیلو تا ۲/۱ کیلوگرم و اردک ماده بین ۸۷۰ گرم تا ۱۰۵۷ گرم میباشد.
این نژاد از لحاظ رنگ، واریتههای مختلفی نظیر: سر سبز، سر آبی و سر نقرهای دارد. اردک خالدار استرالیایی تخمگذار خوب و مادری ممتاز است. جوجه اردکهای بسیار فرز و چالاکی دارد و از لحاظ قدرت پرواز همانند نژاد کال Call پرندگانی توانا هستند.
نژاد هند شرقی Balck East Indies
رنگ رنگینکمانی پرهای سبز – سیاه این اردک بسیار زیباست و کمتر در سایر پرندگان اهلی یافت میشود. فقط شاید بتوان همانند آن را در نژاد کایوگا Cayuga مشاهده کرد. این نژاد کمی بزرگتر از نژاد کال Call است. تعدادی از اردکهای ماده ي این نژاد به رنگ سفید نیز دیده میشوند، اما این اردکها همیشه جوجههای سیاه یکدست تولید میکنند.
از گفتنیهای جالب این نژاد تغییر رنگ تخمهای آن است، به طوری که رنگ تخمهای آن در آغاز فصل تخمگذاری به رنگ سیاه و یا خاکستری تیره میباشد و بعدها در میانه ي دوران تخمگذاری به تدریج رنگ پوسته تخم آن تغییر کرده و به رنگ خاکستری روشن و یا آبی در میآید.
نژاد اورپینگتون زرد Buff Orpington
این نژاد، نژادی دو منظوره است که به وسیله ي شخصی به نام ویلیام کوک W.Cook از تلاقی نژادهای روئن، ایلسبوری و دونده ي هندی، در ناحیه اورپینگتون انگلستان بوجود آمد وبعدها در سال ۱۹۰۰ میلادی به آمریکا برده شد. در حقیقت نژاد اورپینگتون در پنج گونه دیده میشود که این پنج گونه عبارتند از: زرد، آبی، نقرهای، سیاه و شکلاتی. اما امروزه تنها گونه ي زرد آن متداول است. این نژاد را در شمال آمریکا اردک زرد Buff Duck مینامند، اما در سرزمینی که بوجود آمده یعنی در انگلستان، همچنان آن را با نام اورپینگتون میشناسند. اردک ماده سالیانه در حدود ۱۸۰ عدد تخم با پوسته سفید و یا سفید سایه دار تولید میکند.
نژاد کال Call
این نژاد در انگلستان بوجود آمده وبه رنگهای مختلف سفید، قهوهای، خاکستری، سبز و خالدار دیده میشود. بدن آن خیلی کوچک وجمع وجور است. قالب و فرم بدن شبیه به نژاد پکین است ولی سر پهن تر وحجیم تر میباشد. رنگ آن خاکستری است.
نژاد کمپل Campbell
این نژاد در حوالی سال ۱۹۰۰ میلادی بوسیله خانم ادل کمپل Adele Campbell، از تلاقی نژاد دونده ي هندی با برخی نژادهای محلی انگلیسی، در انگلستان بوجود آمد و به این نژاد خاکی کمپل Kaki Campbell نیز میگویند. نژاد کمپل اردکی با جثه کوچک وتخمگذاری ممتاز میباشد که قادر است سالیانه ۲۰۰ تا ۲۵۰ عدد تخم بگذارد. رنگ پوسته تخم آن سفید و وزن آن در حدود ۸۰ گرم است. این نژاد معمولاً به رنگ قهوهای روشن است اما رنگهای سیاه وسفید آن نیز وجود دارد. نژاد کمپل نژادی جسور و پرانرژی بوده و چرا کنندهای ممتاز است.
سر و گردن اردک نر را پرهائی به رنگ برنز سبزفام پوشانده و بقیه قسمتهای بدن را پرهای قهوهای خاکستری فام فرا گرفتهاست. پاهای آن زرد و نسبتاً بلند است. بدن آن کشیده و سینه پهن و برجستهای دارد. منقار سبز تیره متمایل به قهوهای است. وزن اردک نر بین ۵/۲ تا ۳ کیلوگرم و وزن اردک ماده ۲ تا ۵/۲ کیلوگرم است.